15 lutego 2017

Gry z akcentem na fazy przejściowe - cz.2 duże gry



          Fazy przejściowe mają to do siebie, że nie trwają zbyt długo. Te kilka czy kilkanaście sekund jednak można dopracować na tyle do perfekcji, że bardzo szybko po stracie piłki można ją odzyskać czy też po odbiorze wyprowadzić szybki atak i zaskoczyć niezorganizowany zespół przeciwnika. Ja ten krótki czas podzieliłbym na dwie składowe, dwa momenty, które należałoby doskonalić, aby gra drużyny podczas transferów (pozytywnego i negatywnego) była optymalna. 



Pierwszy moment to sam czas reakcji zawodnika, formacji czy też drużyny. To te ułamki sekund, które dzieją się od razu podczas straty czy odbioru piłki. Czy zawodnicy od razu reagują, wykonują ruch (doskok, wyjście na pozycje) czy reakcja jest nieco opóźniona np. po podpowiedzi partnera czy trenera. Tutaj liczy się wytrenowanie nawyku, gdzie każdy z zawodników nie będzie się zastanawiał, co ma zrobić, tylko od razu będzie działał. Jest to szalenie ważne w kontekście obu faz przejściowych. Jeśli po stracie piłki zespół od razu wykona doskok do przeciwnika w celu odbioru piłki, nie da czasu na zorganizowanie się w ataku przeciwnikowi to jego szanse na skuteczność działania zdecydowanie rosną! Dokładnie tak samo jest podczas odbioru piłki, kiedy zawodnicy drużyny przeciwnej są jeszcze ustawieni ofensywnie, odległości między formacjami są większe i jest więcej przestrzeni na boisku, wtedy za pomocą kilku szybkich podań, z akcentem na pierwsze podanie do przodu, można stworzyć sobie sytuację strzelecką.

Drugi moment, to dobra organizacja zaraz po szybkiej reakcji. Mam tu na myśli, już nie te pierwsze ułamki sekund, ale kolejne kilka chwil, które również decydują o skuteczności działania. Jeśli moi zawodnicy szybko doskoczyli po stracie piłki, to czy dobrze się w tym momencie zorganizowali, aby tą piłkę rzeczywiście odebrać tzn. czy „zamknęli” strefę pressingu, odcięli linie podania, uniemożliwili wyjście przeciwnikowi z atakiem szybkim itd.). Analogicznie sytuacja się ma z przejściem z obrony do ataku, czy po odbiorze piłki zawodnicy wyszli na pozycję, aby otrzymać podanie, czy podanie (pierwsze, najpóźniej drugie) jest zagrane w kierunku bramki przeciwnika itp.


          Jeśli chodzi o doskonalenie gry podczas faz przejściowych i biorąc pod uwagę ten powyższy podział na te dwa krótkie momenty wg mnie doskonałym sposobem na poprawę czy wytrenowanie natychmiastowej reakcji podczas faz przejściowych są małe gry opisane w pierwszej części artykułu (można przeczytać tutaj). Tam można te zachowania trenować bardziej indywidualnie, w pojedynkę. Jeśli zespół (każdy z zawodników) nauczy się szybko reagować, to zdecydowanie można zacząć pracować nad organizacją gry podczas faz przejściowych. Tutaj już zdecydowanie bardziej polecałbym większe gry, aby zawodnicy mieli więcej opcji do wyboru i zmuszeni byli do podejmowania decyzji. Kilka propozycji takich gier przedstawiam poniżej.


Dziadek przebiegany w trzech kwadratach


Podczas tej gry akcentuje się przejście A-O. Zawodnicy ustawieni w trzech kwadratach, oddalonych wzajemnie od siebie ok. 15-20m. W dwóch kwadratach odbywa się gra uproszczona 4v2, w trzecim zawsze jest tylko czwórka zawodników na obwodzie. Gra odbywa się równocześnie we wszystkich kwadratach (tam gdzie obrońcy w zależności od umiejętności na jeden lub dwa kontakty, bez obrońców zawsze jeden kontakt). W momencie odbioru piłki przez obrońców w dowolnym kwadracie, dwójka zawodników, która straciła piłkę natychmiast staje się obrońcami, ale… w innym kwadracie! Muszą oni szybko zmienić swoje pole gry na takie gdzie jest tylko czterech zawodników na obwodzie i tam kontynuują grę w odbiorze. Natomiast dwójka zawodników, która odzyskała piłkę, zostaje w tym kwadracie, ale gra już na obwodzie na utrzymanie piłki. Gra jest bardzo dynamiczna i cały czas kontynuowana analogicznie wg schematu: odbiór => para na obwód, strata => obrona w innym kwadracie. W tej grze akcentujemy moment zaraz po stracie piłki, czyli szybką reakcję zawodników na zmianę pola gry.


Gra 4v2 z przejściem do 8v4


W tej grze doskonalimy zarówno przejście O-A jak i A-O. Gra rozpoczyna się rywalizacją 4v2 w mniejszym polu (kwadrat 10x10). Tam biali grają na utrzymanie (jeden, dwa kontakty). Po odbiorze piłki przez czerwonych obrońców, gra jest kontynuowana w dużym polu gry, w przewadze 8v4 na korzyść czerwonych. Tutaj mocno akcentujemy moment starty piłki przez zespół biały – natychmiastowy doskok do dwójki obrońców i uniemożliwienie podania na zewnątrz mniejszego pola gry do jednego z partnerów, a optymalnie odbiór piłki i kontynuowanie gry 4v2. Dwójka czerwonych obrońców natomiast musi się skupić na momencie odbioru piłki. Ich zadaniem jest utrzymanie się przy piłce, a docelowo wyjście ze strefy pressingu podaniem do jednego z partnerów ustawionych już w większym polu gry.


Rywalizacja 6v6v6 w trzech strefach


W tej grze również występują oba rodzaje transferów, więc możemy doskonalić nasze zachowanie zarówno po stracie jak i odbiorze piłki. Pole gry podzielone jest na 3 strefy, 2 większe zewnętrzne oraz jedną węższa wewnątrz. W strefie zewnętrznej zespół atakujący (czerwoni) gra w przewadze 6v3. Ich zadaniem jest zagranie piłki do drugiej zewnętrznej strefy gdzie ustawiony jest zespół niebieski. Zadaniem obrońców jest odbiór piłki, a po odbiorze, po przegraniu przez jednego z pozostałych trzech partnerów ustawionych w środkowej strefie, jest zagranie do przeciwległej strefy. Tutaj akcentujemy transfer pozytywny, czyli odbiór piłki, wyjście ze strefy pressingu podaniem do partnera i utrzymanie piłki. Ale również występuje transfer negatywny, czyli czerwoni po stracie piłki szybko doskakują do obrońców, aby uniemożliwić podanie do swoich partnerów, a docelowo żeby odzyskać piłkę. Jeśli się to nie uda, a piłka zostanie przeniesiona do przeciwległej strefy (grają na utrzymanie niebiescy), czerwoni szybko doskakują tam do przeciwnika, i starają się odzyskać piłkę. Gra jest analogicznie kontynuowana, a drużyny w zależności od sytuacji zamieniają się rolami (strefami).


Gra pozycyjna 10v10 na utrzymanie piłki w dwóch strefach


Dwa zespoły 10-osobowe, ustawione wg swoich pozycji na boisku, grają na utrzymanie w swojej strefie w przewadze 10v7. Tutaj oczywiście można modyfikować tą przewagę liczebną w zależności od umiejętności zawodników. Zawodnicy w ataku (czerwoni) grają na utrzymanie piłki (liczba kontaktów wg uznania trenera), można punktować np. 10 kolejnych podań, jako punkt dla zespołu. Zespół broniący (biali) po odbiorze piłki, bezpośrednio lub po wymianie kilku podań, musi zagrać piłkę do jednego z partnerów w swojej strefie, a następnie zorganizować się na tyle szybko, żeby piłkę utrzymać w posiadaniu. Zadaniem czerwonych po stracie piłki, w pierwszej kolejności, jest doskok do przeciwnika (grają w przewadze) i odzyskanie piłki, a jeśli jest to niemożliwe, to chociaż utrudnić podanie do drugiej strefy. Tutaj warto zwrócić uwagę na zespół tracący piłkę, aby najpierw dążył do obioru piłki (ruch do przeciwnika w swojej strefie), a dopiero jak piłki nie da się utrzymać w swoim sektorze to szybki doskok do przeciwnika w jego strefie gry. Nigdy odwrotnie!


Gra pozycyjna 8v4 na dwie bramki


W wyznaczonym polu gry zespół biały razem z bramkarzami gra na utrzymanie. Drużyna przy piłce jest ustawiona jak na rysunku, czyli czterech zawodników na obwodzie, dwóch wewnątrz pola oraz bramkarze w okolicach swoich bramek. Ich zadaniem jest utrzymanie się przy piłce (gra na jeden lub dwa kontakty). Zespół broniący (czerwoni) po odbiorze piłki, muszą jak najszybciej wykonać atak na jedną z bramek. Mogą oni oddać strzał bezpośrednio po odbiorze, lub po wcześniejszej wymianie niezbędnej do tego liczby podań. Oczywiście im szybciej, tym łatwiej, ponieważ biali po stracie piłki natychmiast doskakują do przeciwnika (zawodnicy obwodowi również). W tej grze duży nacisk na szybkość reakcji i wykonania (deficyt czasu i przestrzeni) zespołu czerwonego - transfer pozytywny.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz