12 marca 2017

Tak trenują najlepsi! TOP TEAMS - cz.2 positional games




Gry pozycyjne to temat, który jest mi bliski. Chętnie sięgam po tego typu gry w treningu, zwłaszcza w treningu taktycznym. Jakiś czas temu nawet napisałem na ten temat osobny artykuł, który szczerze polecam [można przeczytać tutaj]. Warto zapoznać się z takim podejściem do treningu. Nie twierdzę, że jest to najlepszy sposób na nauczanie umiejętności techniczno-taktycznych, ale na pewno warto to skonfrontować z tym, co stosujemy czy robimy w codziennej pracy z podopiecznymi. Każdy powód do refleksji jest dobry. Ale wracając do tematu gier pozycyjnych, jako że jest to element, który często pojawia się w moim treningu, chętnie przyglądam się znanym trenerom, którzy również tego typu gry stosują w swojej pracy. Tutaj zdecydowanym liderem, przynajmniej wg informacji, do których można się „dokopać” dzięki internetowi, jest Pep Guardiola. Kilka jego propozycji gier w poniższym zestawie oczywiście będzie. Ale również inni trenerzy jak Simeone, Tuchel czy Mourinho często w swoich treningach nawiązują do gier pozycyjnych.


Poniżej chciałbym przedstawić kilka propozycji gier, które śmiało można zastosować w swoim treningu, oczywiście o ile będą pasowały do koncepcji gry tzn. modelu, który stosujemy podczas codziennej pracy. Dodatkowo oprócz grafik przedstawiających koncepcję gry, są załączone filmy, gdzie grę prezentują najlepsze zespoły z Europy. Do filmów załączam również propozycję pozycji zawodników, które można zastosować do ustawienia wynikającego z danej gry. Oczywiście są to tylko przykłady. Te gry można pod tym względem modyfikować, aby dopasować pod swoje ustawienie, gdzie współpracować będą zawodnicy, którzy również na boisku miedzy sobą wymieniają najwięcej podań czy grają najbliżej siebie. Tutaj ogranicza nas już tylko wyobraźnia czy kreatywność. Zatem zobaczmy jak to robią najlepsi!

3v3 +2


Rywalizacja dwóch zespołów 3-osobowych, którzy grają na utrzymanie piłki przy współpracy z dwoma zawodnikami neutralnymi. W grze występują wielokrotnie fazy przejściowe, ponieważ po stracie (odbiorze) piłki zespoły zamieniają się rolami, a gra jest automatycznie kontynuowana. Gra ta może być ciekawym środkiem treningowym, na doskonalenie postępowania zawodników właśnie w fazach przejściowych. Z założeń gry trójka zawodników przy piłce jest ustawiona „piętrowo”, czyli aby zachować pozycje boiskowe mogą to być kolejno środkowy obrońca, pomocnik i napastnik. Zawodnikami neutralnymi mogą być np. boczni obrońcy lub pomocnicy.

Jak wygląda ta gra w wykonaniu Bayernu? Zapraszam na poniższe wideo.





4v4 +2


Gra zadaniowa, ale również z akcentem na pozycje boiskowe. Gra przygotowana pod zespół grający w ustawieniu 1-4-4-2. Głównym założeniem gry jest współpraca czwórki pomocników, przede wszystkim w fazie obrony, ale również w ataku. Współpracuje również dwójka napastników, ale jest to cel pośredni tej gry. Całe formacje 4-osobowe pomocników tak się poruszają (przesuwają), aby zespół przeciwny nie mógł przegrać piłki do jednego z napastników, ustawionych za ich plecami. Duży akcent na doskok w strefie oraz asekurację partnerów. Po odbiorze piłki zespoły zamieniają się rolami. Jeśli uda się przegrać piłkę do jednego z napastników, Ci po krótkiej współpracy próbują zdobyć gola na jedną z małych bramek.

Jednym z najlepiej grających zespołów w ustawieniu z czwórką pomocników i dwójką napastników jest oczywiście Atletico Madryt. Zawodnicy Diego Simeone słyną z żelaznej dyscypliny w grze w defensywie, dlatego powyższą grę zaprezentują właśnie piłkarze los colchoneros.




4v4 +3


Rywalizacja dwóch zespołów 4-osobowych z trzema zawodnikami neutralnymi. Mała gra, ale zawierająca już wszystkie fazy gry, występujące podczas meczu. Można doskonalić szerokie ustawienie zespołu przy piłce, dosyć wiele razy będą występowały fazy przejściowe (przejścia A-O oraz O-A), czyli można doskonalić postępowanie i reakcje zawodników po stracie lub odbioru piłki. Również zespół broniący, skupiony wewnątrz pola gry, zachowując małe odległości między sobą uczy się współpracy w fazie bronienia. Prosta gra, ale posiadająca wiele zalet. Ciekawostką może być fakt, że właśnie taką grę stosował Bayern (za czasów Guardioli) podczas rozgrzewki przedmeczowej. A jak wiadomo gra na rozgrzewce przedmeczowej ma maksymalnie przygotować zawodników do rywalizacji już o stawkę. Jeśli chodzi o „pozycyjność” w tej grze, to można ją zastosować na dwa sposoby, w zależności czy pole gry zastosujemy szerokie i krótkie, czy natomiast długie i węższe. Obie propozycje zawodników (dopasowania ich pozycji) załączyłem do poniższego wideo.

A już samą grę 4v4 +3 można zobaczyć w wykonaniu zawodników Bayernu.




4v4 +4


Ta gra jest bardzo podobna do poprzedniej. Tutaj tak naprawdę zmienia się tylko liczba zawodników neutralnych. Poza tym wszystkie analogie można dostrzec do wcześniej opisanej gry 4v4 +3. Jednak w tej grze można zastosować inny wariant grania, a mianowicie jako rywalizację trzech zespołów 4-osobowych. Wtedy drużyna, która traci piłkę gra w obronie, natomiast dwie pozostałe grają na utrzymanie w przewadze 8v4. Jeśli zastosujemy taki wariant grania, będzie nam nieco trudniej dopasować zawodników do ich pozycji, ale jest to również do zrealizowania.

Kolejny raz (już ostatni J) w akcji zawodnicy Bayernu. Kto zauważy, który wariant grania stosują? Z neutralnymi zawodnikami czy też jako rywalizację trzech drużyn? Zapraszam na wideo 




5v5 +2


Gra dwóch zespołów 5-osobowych w polu gry, które jest podzielone na dwa sektory. W każdym z nich mamy po jednym zawodniku neutralnym. Głównym akcentem jest szybka zmiana ciężaru gry przez zespół posiadający piłkę. Można to zrobić poprzez zagranie piłki z jednego sektora gry, do zawodnika neutralnego ustawionego na skraju drugiego sektora. Dopiero po zagraniu piłki zawodnicy mogą (i muszą szybko) zmienić sektor grania. Od odbiorze piłki przez zespół broniący, role się zmieniają a gra jest automatycznie kontynuowana.

Poniżej wideo prezentujące powyższą grę w wykonaniu zespołu Villarreal




6v6 +3


Doskonała gra, już angażująca większą liczbę zawodników. Również występują wszystkie fazy gry, po odbiorze piłki drużyny zamieniają się rolami automatycznie. Zespół przy piłce ustawiony na obwodzie pola gry, drugi zespół broni wewnątrz. Dodatkowo zawodnicy przy piłce mogą grać z neutralnymi (najlepiej 3 środkowych pomocników), którzy również poruszają się tylko wewnątrz pola gry. To kolejna gra pozycyjna, gdzie zawodników można dobrać pozycjami pod własne potrzeby.

Zespół Borussi Dortmund gra ustawieniem 1-4-3-3 i pod taką taktykę zawodnicy zostali ustawieni podczas tej gry. Ale każdy trener może to odpowiednio zmodyfikować na własne potrzeby. Na wideo w akcji piłkarze Thomasa Tuchela.




Mam nadzieję, że kilka z tym gier jest zgodnych z koncepcją grania, ustawieniami czy też modelami gry w Waszych zespołach. Dzięki temu będziecie mogli te gry zastosować podczas swoich zajęć treningowych. Myślę, że warto!






1 komentarz:

  1. Moim zdaniem trochę za płytko potraktowany temat. Np. to rondo 4v4+3 Pepa jest już bardzo specyficzną grą nauczającą jego filozofię i sposób prowadzenia gry (tutaj otwarcia) niż tylko "zawierający wszystkie fazy gry".
    Podobnie myślę w przypadku pozostałych gier - tam jest o wiele więcej specyficznych treści i budowane są pod aktualny model gry danych drużyn (kto? gdzie? kiedy? jak?). Powodzenia

    OdpowiedzUsuń